3 Mart 2013 Pazar

Sakroiliak Eklem Disfonksiyonu

Sakroiliak eklem (SİE), bel ve kalça ağrısının sıklıkla ihmal edilen, önemli bir sebebidir.
Eklemde herhangi bir patoloji saptanmadığı, ancak eklemin alt ekstremiteye yük dağılımını sağlamada biyomekaniksel olarak yetersiz olduğudurumlarda SİE disfonksiyonu söz konusudur.
SİE disfonksiyonunda ağrı akut veya kronik, tek ya da çift taraflı, künt ya da sızlayıcı olabilir. Ligamentöz laksisite risk faktörüdür. Genelde küçük bir travmatik olaydan sonra ortaya çıkar. Her iki kalça üzerine düşme, aniden ağır bir cismi kaldırma, eğilmiş pozisyondan kalkma, tek ayak otomobil pedalındayken arkadan çarpmalı trafik kazası gibi durumlar olayı başlatabilir. Ağrı kalça, kasık ve tüm alt ekstremiteye yayılabilir; ancak tipik olarak ağrılı bölge spina iliaka posterior superiorun (SİPS) 10 cm aşağısı ve 3 cm yukarısı arasıdır.

Fizik muayenede hastalar ağrılı ekstremiteye yük vermekte güçlük çekebilir. Pelvis torsiyonu ve lateral deviasyonu, krista iliakalarda eşitsizlik, kısıtlanmış taraf kalça kaba etlerinde düzleşme görülebilir. Lomber omurga hareketleri fleksiyon ve ekstansiyonda ağrılı ve kısıtlanmış olabilir. Hastaların çoğunda presyonla sakral sulkus ve SİPS'de hassasiyet bulunabilir. Tanıyı koymak için SİE hareketlerindeki asimetriyi saptayan hareket palpasyon testleri ve SİE'den kaynaklanan ağrıyı yeniden canlandıran ağrı provokasyon testleri (ör: Gaenslen testi, FABER testi, POSH testi) kullanılır.
Posterior sürtünme (POSH) testinin SİE disfonksiyonunda diğer iki testten daha özgül ve duyarlı olduğu gösterilmiştir. Bu testte hasta sırtüstü yatarken kalça 90 derece fleksiyona getirildikten sonra femur orta hattan adduksiyona getirilerek femur boyunca aksiyel basınç uygulanır. Kalçada ağrı olursa SİE'de bir patoloji düşünülür.
Uluslararası Ağrı Derneği kriterlerine göre SİE kaynaklı ağrı, SİE bölgesinde hissedilen, özel ağrı provakasyon testleri ile canlandırılabilen ya da semptomatik SİE'nin lokal anestezik ile infiltrasyonu sonrası geçen ağrı olarak tanımlanmıştır.
İntra artiküler SİE lokal anestezik enjeksiyonu sonrası testin pozitif olabilmesi için başlangıçta ve ikinci haftada %90'dan fazla rahatlama olmalıdır.
SİE disfonksiyonuna özel radyografik patoloji tanımlanmamıştır.
Tedavi
Fizik tedavi
Akut dönem (1-3. günler): NSAİİ, istirahat, buz tedavisi. Subakut dönem (3. gün-8. hafta): Pelvis mobilitesini bozan kısalmış kalça abduktörleri, adduktörleri, derin kalça dış rotatorlarının esnekliğini arttırıcı egzersizler. Düzeltici manevralar (otururken, ayakta ve yatarken kalçaya maksimum fleksiyon yaptırıp beli sağa ve sola döndürme şeklindeki manevralar). Güçlendirme egzersizleri. Bu sürede fiziksel ajanlar ve SİE enjeksiyonları da uygulanabilir. Kronik dönem (8. haftadan sonra): Lumbopelvik stabilizasyon egzersizleri. Fiziksel ajanlardan yüzeyel ve derin ısıtıcılar, elektroterapi kullanılabilir.
Manipülasyon tedavisi
SİE patolojisi olan hastalarda manüpilasyon tedavisinin kısa dönemde yararlı olduğu söylenebilir. Ancak uzun dönede şikayetlerin tekrarlamaması için egzersiz ve koruyucu önlemler ihmal edilmemelidir.
Cerrahi
Konservatif tedaviye cevap vermeyen seçilmiş vakalarda SİE artrodez uygulanabilir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder