29 Nisan 2014 Salı

Omuz Enjeksiyonları

Omuz bölgesi, tanı ya da tedavi amaçlı pek çok enjeksiyonun uygulandığı bir yerdir. Enjeksiyonlar genel olarak NSAİİ, fizik tedavi ve aktivite modifikasyonları başarısız olursa gündeme gelen bir seçenektir. Glenohumeral eklem enjeksiyonları osteoartrit, adezif kapsülit ve romatoid artritte; akromiyoklavikular eklem enjeksiyonları osteoartrit ve distal klavikular osteoliziste, subakromiyal enjeksiyonlar adezif kapsülit, subdeltoid bursit, impingement sendromu, rotator kaf tendinitlerinde, skapulotorasik enjeksiyon ilgili bursanın inflamasyonunda, biseps uzun başı enjeksiyonu, biseps tendinitinde uygulanmaktadır. Uygun endikasyon, enjeksiyon tekniği ve ilaç seçimi başarılı sonuçlara ulaşmak için gereklidir.
Glenohumeral eklem enjeksiyon tekniği:
Anterior, posterior ya da superior yaklaşım kullanılabilir. En sık anterior ve posterior kullanılır. Her ikisinde de hasta oturur pozisyonda, kolu yanda istirahatte ve omuz eksternal rotasyonda iken ekleme daha kolay ulaşılır. Humerus başı, korakoid proses ve akromion palpe edilir. Enjeksiyon steril şartlarda gerçekleştirilir.
Anterior yaklaşım: İğne humerus başının hemen mediali ve korakoid prosesin 1 cm lateraline yerleştirilir. İğne posteriora, hafifçe superolaterale doğru ilerletilir. Eğer kemiğe çarparsa hafifçe geri çekilip yeniden yönlendirilmelidir.
Posterior yaklaşım: İğnenin giriş yeri akromiyonun posterolateral köşesinin 2-3 cm altıdır. Korakoid proses yönünde öne doğru ilerletilir. Her enjeksiyonda olduğu gibi kan damarı içinde olunmadığından emin olmak için aspirasyon yapılmalıdır. Hasta enjeksiyon sonrası birkaç dakika oturur ya da supin pozisyonda beklemelidir. İlacın ekleme yayılması için omuza pasif hareket yaptırılır. Hasta 2 gün boyunca zorlayıcı hareketlerden kaçınmalıdır. İlk 2 gün semptomlar artabilir.
Akromiyoklavikular eklem enjeksiyon tekniği:
Hasta supin ya da oturur şekilde, kolu yanda istirahat halinde olarak pozisyonlanır. AC eklemi palpe etmek için klavikula boyunca laterale doğru ilerlenir ve eklemin olduğu bölgedeki küçük çöküntü hissedilir. Anterior ya da superiordan steril olarak iğne ile girilir ve aşağı doğru ilerletilir.
Subakromiyal boşluk enjeksiyon tekniği:
Akromiyonun distal, lateral ve posterior kenarları palpe edilir. İğne akromiyonun posterolateral kenarının hemen altından, karşı taraf meme ucuna doğru ilerletilir. Enjeksiyon rahatça uygulanabilmelidir, ciddi bir direnç ya da hastada rahatsızlık hissi beklenmez.
Skapulotorasik eklem enjeksiyon tekniği:
Skapulanın inferior-medial kenarının lateralinde bulunan bursa inflame olduğunda bu enjeksiyon uygulanabilmektedir. Hasta pron pozisyonda, aynı taraf kolu kalçasına götürerek skapulotorasik aralığı açacak şekilde yerleşir. Skapulanın inferior medial sınırı palpe edilir. Bu kenardan skapula alt yüzüne paralel olarak (göğüs duvarına doğru değil) enjeksiyon uygulanır.
Biseps uzun başı tendonu enjeksiyon tekniği:
Hasta oturur ya da supin pozisyonda iken biseps tendonu oluk içinde palpe edilerek enjeksiyon noktası işaretlenir. İğne bisipital oluk üzerindeki en hassas / ağrılı noktadan cilde 30 derece açı ile ve oluğa paralel olarak ilerletilir. Tendon içine değil etrafına enjeksiyon amaçlanır. Direkt tendon içine yapılacak bir enjeksiyon rüptüre yol açabilir. Enjeksiyona ciddi direnç olması tendon içinde olunduğunun bir işareti kabul edilir.
Omuz enjeksiyon bölgelerine göre hazırlanan içerikler:
Glenohumeral eklem: 5-7 ml LA* + 1-2 ml KS**
Akromiyoklavikular eklem: 0,5 ml LA + 0,25-0,5 ml KS
Subakromiyal boşluk: 5-7 ml LA + 1-2 ml KS
Skapulotorasik eklem: 1-2 ml LA + 0,5-1 ml KS
Biseps tendonu: 0,5 ml LA + 0,25 ml KS
*LA: %1 lidokain ya da %0,25-0,5 bupivakain. **KS: betametazon sodyum fosfat ve asetat (Celestone Soluspan) ya da metilprednizolon 40mg/ml (Depo-Medrol)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder