7 Haziran 2014 Cumartesi

Ayakkabı Bileşenleri

Bir ayakkabı genelde taban, üst kısım ve topuk olmak üzere üç kısımdan oluşur.
ayakkabı kısımları
Üst kısım
Ayakkabının taban üzerindeki kısmıdır. Üst kısım esnek malzemeden yapılır: deri, dokuma kumaş, üretran ya da vinil gibi sentetik malzemeler.
Oxford tipi ayakkabıda üst kısım üç temel parçadan oluşur:
  • Ayakkabı yüzü (tek parça): Parmakları ve ayağın ön kısmını kapatan ön parça.
  • Konç (birbirine dikilmiş iki parça): Arka kısmı oluşturan parçalar. Lateralde, lateral malleolla temas etmemesi için daha aşağı seviyede kesilir.
  • Yüksek konç: Mediolateral stabilite sağlar.
Dil: Bağcıkların altında uzanan şerit ya da deri parçası
Boğaz: Dilin tabanındaki açıklık, ayakkabıya giriş yeri. Daha öne yerleşimli boğaza sahip ayakkabılarda iç modifikasyon için daha çok yer bulunur (derin ayakkabılar da ortotik için daha fazla yer sağlar).
Parmak kutusu: Ayakkabı yüzünün ön kısmı, parmakları travmadan korur.
Taban
Ayakkabının alt kısmı; üç tabakadan oluşur: ayakkabı astarı, dış taban ve aralarındaki dolgu.
Dış taban: Yere temas eden kısımdır. Deri, kauçuk, plastik, tahta, kumaş ya da diğer malzemelerden yapılabilir.
Ayakkabı astarı: İnce deri ya da yapay malzemeden olabilir. Ayağa en yakın kısımdır.
Dolgu genelde mantar tozu ve lateksten yapılır.
Deri tabanlar eğer ayakkabı modifikasyonu gerekliyse ya da metal AFO'ya monte edilecekse gereklidir.
Kauçuk tabanlarda modifikasyon daha zordur.
Çember: Tabanın metatars başlarındaki en geniş kısmıdır. Ön ayak ağrısını hafifletmek için içeriden ya da dışarıdan modifiye edilebilir.
Gövde: Tabanın topuk ve çember arasında kalan en dar parçasıdır. Ayak arkına karşılık gelen bu bölgede genellikle ayakkabıya ek destek sağlamak için metal, deri, sunta ya da başka bir sert malzeme kullanılarak güçlendirilir. Metal AFO'ya eklem yeri olmak üzere metalle güçlendirilebilir.
Dış topuk yuvası: Tabanın arka kısmında topuğun eklendiği yerdir.
Topuk
Dış tabana yapışıktır.
Topuk yüksekliği amaca göre değişir. Ön ayaktan daha aşağı seviyede olduğu negatif topuktan, ön ayağa göre 2-3 inç yükseğe kadar değişkenlik gösterir.
Topuğun amacı: Şok emici özelliktedir. Ayakkabının çıkmasını önler. Ağırlığı ön ayağa aktarır.
Malzemesi deri, tahta, plastik, kauçuk ya da metal olabilir.
Topuk bloğu: Topuk yuvasına eklenen parça, sert malzemeden yapılır.
Göğüs: Topuğun ön kısmı. Topuk yüksekliği göğüsten 1/8 inç mesafeden ölçülür.
Topuk tipleri:
  • Düz topuk: Geniş taban, yüksekliği 0.75-1.25 inçtir.
  • Thomas topuk: Zayıf ayak arkını desteklemek için medial genişleme gösteren düz taban.
  • Asker topuğu: Hafif incelen taban. Ölçüsü 1.25-1.75 inçtir.
  • Küba topuğu: İnce taban, yüksek topuk.
  • Yaylı topuk: Dış taban altına yerleştirilir, göğüsü elimine eder, sadece 0.125 inçtir.
Çoğu atletik ayakkabı topuğu elimine eder, çünkü böylece koşma hızı artar.
Yükseklik değişik klinik durumlarda önemli olabilir: Gastroknemiusta kısalma, bel ağrısı. Yüksek topuklar ayak bileği ve ayağın stabilitesini bozar (talusun eklem yüzeyi arkaya doğru daralır, burası ayak plantar fleksiyondayken temas alanıdır).
Topuk karşısı: Ayakkabıyı destekler. Kalkaneusu destekleyip stabilize ederek ayağı stabilize eder. Genelde önde topuk göğsüne doğru uzar. Özel yapım ayakkabılarda daha da genişleyebilir.
Boyunluk: Konçun üzerine dikilen deri banttır. Ayakkabının düşmesini önler.
Bağcık yeri: Bağcıklar için delikleri barındıran kısımdır. Genelde ayakkabı yüzünün parçasıdır. Bazen konçta da olabilir.
Temel Oxford (alçak konçlu) ayakkabı tipleri
Bal ya da Balmoral: Önden bağcıklı ayakkabı. Bağcık yerleri önde birleşir, ayakkabı yüzüne dikilidir.
Blutcher: Önden bağcıklı ayakkabı. Konç ve bağcık yeri distalde ayakkabı yüzüne dikili değildir. Gevşek ve açık kalarak ayağın girişine daha çok yer sağlar. Orteze daha iyi uyum sağlar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder