11 Temmuz 2018 Çarşamba

Spinal Kord Yaralanmasında Heterotopik Ossifikasyon

  • Yumuşak dokularda oluşan matür lamellar kemik, normal kemikten farksızdır; en sık olarak eklemlerin etrafında meydana gelir.
  • Kemik matüre olurken periosteuma bağlanmak yerine kapsülle çevrelenir.
  • Nedenleri:
    • Kesin bir açıklaması yok.
    • Muhtemelen mezenkimal hücrelerin farklılaşması üzerindeki nöronal kontrolün değişmesine bağlı osteoblasta dönüşüm ve yeni kemik oluşumu.
    • Doku oksijenizasyonunda azalma veya multipotent bağ dokusu hücrelerinde tetiklenen değişiklikler ile bağ doku katmanları arasında yeni kemik oluşumu.
  • İnsidans
    • HO'nun SCI'den sonra hastaların %16-53'ünde oluştuğu bildirilmiştir.
    • EHA'da belirgin azalma ile sonuçlanan klinik olarak önemli HO, SCI hastalarının %10-20'sini etkiler.
    • Nörolojik yaralanma seviyesinin altında oluşur.
    • SCI'de en sık etkilenen eklemler sırasıyla: kalça, diz, omuz, dirsek.
  • Başlangıç
    • Yaralanma sonrası 1-4. aylar en sıktır fakat ilk 6 aydan sonra da görülebilir.
  • Semptomlar
    • Sıcaklık artışı
    • Lokalize yumuşak doku şişliği -akut DVT'ye benzer şekilde olabilir.
    • Eklem hareket açıklığında azalma
    • Eklem eritemi / eklem efüzyonu
    • Düşük dereceli ateş
  • Risk faktörleri
    • Spastisite
    • Komplet hasar
    • Travma veya eklemde geçirilmiş cerrahi
    • Genç yaş
    • Eklem yakınında basınç ülseri
    • DVT varlığı
  • Tanı
    • Kemik sintigrafisi ile erkenden görülebilir. HO matüre oldukça, yaralanma sonrası 6-18. aylarda kemik sintigrafisi normale döner.
    • Kemik sintigrafisi, direkt grafiden önce bulgu verir.
    • Direkt grafi, klinik bulgular gözlendikten en az 7-10 gün sora HO'yu tespit edebilir.
    • Serum alkalen fosfataz 2. haftada yükselir, 3 haftada normal değerleri aşar, 10 haftada pik yapar, HO matürleşmeden önce normale döner. HO için spesifik değildir.
    • Kreatin fosfokinaz (CPK), C-reaktif protein (CRP) ve eritrosit sedimentasyon hızı (ESR) yükselebilir, fakat HO için spesifik değildir.
  • Komplikasyonlar
    • EHA ve fonksiyonda azalma, ankiloza ilerleme.
    • Kemik çıkıntı üzerindeki HO, kötü pozisyonlama ile basınç ülseri / cilt bütünlüğünde bozulma için yatkınlık oluşturur.
    • Periferik sinir tuzaklanması.
  • Profilaksi
    • Etidronat (Didronel) önceleri 20 mg/kg/gün dozunda 2 hafta ve ardından 10 mg/kg/gün dozunda 10 hafta profilaksi için kullanılmıştır, fakat günümüzde nadiren kullanılmaktadır.
  • Tedavi seçenekleri
    • Kesin kabul görmüş bir standart tedavi yoktur. Öneriler arasında şunlar sayılabilir:
      • EHA -hedef fonksiyonel dereceleri korumaktır. Akut inflamatuar dönem geçtikten sonra (ör: sıcaklık, eritem), etkilenen eklem fonksiyonel açılarda nazikçe hareket ettirilmelidir. Zorlayıcı kuvvet uygulanmamalıdır çünkü ektopik kemik oluşumunu arttırabilir.
      • 6 ay etidronat. Doz, baştaki CPK kan testlerine göre belirlenebilir.
        • Normal CPK: Etidronatı 20 mg/kg/gün x 3 ay; daha sonra 10 mg/kg/gün x 3ay süre ile kullanın.
        • Yüksek CPK: Etidronatı 20 mg/kg/gün x 6 ay kullanın.
        • Bazı yazarlar eğer CPK yüksekse (veya CRP > 8), yüksek doz etidronatın yanında NSAİİ (ör: naproksen 375 TID) kullanılmasını önerir. CRP < 2 veya CPK normalleştiğinde NSAİİ kesilerek etidronata 6 ay devam edilebilir.
        • NSAİİ: İndometazin 75 mg/gün x 6 hafta.
        • Warfarin kullanılmıştır fakat nadiren primer tedavidir.
        • Radyasyon terapisi: Daha fazla HO oluşumunu önler, cerrahi sonrası rekürrensi önler. Genelde akut olarak kullanılmaz.
        • HO, EHA'yı ve fonksiyonu belirgin ölçüde kısıtlıyorsa cerrahi düşünülebilir. Ancak kemik matür olduktan sonra uygulanmalıdır (yaralanma sonrası 12-18. aylarda ve normal bir kemik sintigrafisi ile).
Kaynak:

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder